Een onderdanige patiënt wordt door een arts in de kont geneukt.

Haar herstel duurde langer dan ze had gedacht; ze was het beu om haar dagen in het ziekenhuis door te brengen, en nog erger: in die verdomde rolstoel, zonder iets anders te doen dan eindeloos voor zich uit te staren. Alles veranderde toen de nieuwe verpleger arriveerde; het was een jonge man die haar vaak aan het lachen bracht, maar de manier waarop hij haar behandelde, veranderde die middag toen hij haar meenam voor wat onderzoeken; hij gaf haar een pil voordat hij naar binnen ging om haar zenuwen te kalmeren, zodat ze zich al snel slaperig begon te voelen, en het ergste was dat ze een hand voelde die haar lichaam met aandrang streelde; er was geen ontkomen aan, hij zou met haar doen wat hij wilde.