Een jong meisje wordt door haar moeder betast om ervoor te zorgen dat ze ervan geniet.

Ze kon geen andere reden bedenken waarom ze in die situatie terecht was gekomen dan een enorm schuldgevoel; haar manier om ermee om te gaan was te proberen aan iets anders te denken, maar dat was onmogelijk; haar moeder was een indrukwekkende vrouw die er altijd in slaagde haar zin door te drijven, net als op dat moment, waarop ze niets anders kon doen dan haar wensen te aanvaarden. Ze voelde haar vingers teder, maar met een perverse angst over zijn lichaam glijden. En hoewel ze had geprobeerd het te vermijden, kon ze de kracht niet opbrengen om de smeekbeden van haar moeder af te wijzen, die alleen maar even minder eenzaam wilde zijn.