De arts wordt betrapt terwijl hij zijn knappe, kleine, blonde patiënt met zijn vingers bevredigt.

De afspraak over de medicatie was gevallen, en hij deed zijn best om zijn angst te verbergen, maar hij ging toch weg. Ze liep het kantoor binnen alsof er niets aan de hand was; ze wist dat als ze hem de kans zou geven, hij die zou grijpen en misbruik zou maken van haar onervarenheid. De arts voerde alle gebruikelijke handelingen uit: hij mat haar, woog haar, nam haar temperatuur op en stelde de gebruikelijke vragen, maar toen hij haar vroeg zich uit te kleden, zag ze in zijn blik een speelsheid die haar niet beviel, dus deed ze het langzaam en voorzichtig, zonder te weten dat dit hem nog meer opwond.