Een donkerharige gastvrouw bezoekt een oudere man die op de bank ligt te ontspannen.

Zijn werk omvatte veel bezoeken aan verzorgingstehuizen; dat deed hij elke dag, en eerlijk gezegd begon hij er een beetje genoeg van te krijgen: altijd dezelfde klachten, steeds weer hetzelfde liedje. Daarom kreeg ze elke keer dat ze aan die middag terugdacht een tintelend gevoel en moest ze glimlachen. Hij was bij een man thuis aangekomen. Ze moest hem helpen bij het invullen van een van die eindeloze formulieren; daarom zaten ze allebei op de bank, maar al snel veranderde de houding van de man, en ze merkte hoe hij zijn hand steeds tegen haar kruis wreef; ze bloosde, maar toen hij zag dat ze zich niet verlegen terugtrok, nam hij het initiatief en maakte zijn broek open.