Kijk eens onder mijn rokje. Een schoolmeisje denkt na schooltijd aan de leraar.

Ze kon niet ontkennen dat deze man haar tot waanzin dreef, haar leraar, ja, hij was haar leraar, maar het is nogal wat: elke keer als ze les kreeg, kon ze niet voorkomen dat ze voelde hoe haar sappen langs haar benen stroomden, haar tepels hard werden bij het horen van zijn stem en vooral door de krachtige manier waarop hij haar altijd aankeek.  Ze had nooit iets gedaan om zijn aandacht te trekken, ook al snakte ze ernaar; ze geloofde niet dat het mogelijk was dat hij iets met haar zou willen, ze was tenslotte maar een klein meisje. Dat was wat ze dacht toen ze thuiskwam en merkte dat ze alleen was; ze rende haar kamer in, kleedde zich uit en begon zichzelf te strelen, terwijl ze zich de toon herinnerde waarmee de professor die middag had voorgelezen, of de manier waarop ze naar hem had gekeken toen ze vooroverboog; hij had vast haar decolleté gezien.